چرا بیش از ۹۰ درصد سایتهای ایرانی قربانی خطاهای تایپوگرافی هستند؟
تا به حال برایتان پیش آمده که وارد وبسایتی شوید، اما با وجود محتوای مفید، بعد از ۱۰ ثانیه چشمهایتان خسته شود و صفحه را ببندید؟ این اتفاق دقیقاً نتیجه نادیده گرفتن تایپوگرافی و اصول خوانایی خط فارسی است. وب فارسی به دلیل ویژگیهای منحصربهفرد خط راستبهچپ، اتصالات حروف و شکل کشیده کلمات، نیازمند قواعد کاملاً متفاوتی نسبت به خط انگلیسی است.
وقتی سایز متن بیش از حد ریز باشد، فاصله خطوط به هم چسبیده باشد، یا فونت نامناسب و نامتعادلی انتخاب شده باشد، نرخ پرش (Bounce Rate) سایت شما به شدت بالا میرود و زحمات تیم سئو و تولید محتوا به باد فنا میرود.
🎨 به دنبال ساخت وبسایتی مدرن با فونتهای اختصاصی و بالاترین استاندارد رابط کاربری هستید؟ خدمات طراحی سایت حرفهای تیپرینو تجربه خوانایی متفاوتی برای کاربران شما خلق میکند.
۳ اصل طلایی تایپوگرافی فارسی در صفحات وب
۱. ارتفاع خط (Line Height)؛ حداقل ۱.۶ تا ۱.۸ برابر اندازه قلم
بزرگترین اشتباه طراحان در وب فارسی، کپی کردن ارتفاع خط فونتهای انگلیسی (معمولاً ۱.۲ یا ۱.۴) است. در زبان فارسی به دلیل وجود اعراب، نقطههای زیر و بالا و دندانههای حروف، اگر فاصله خطوط کمتر از ۱.۶۵ برابر سایز قلم باشد، خطوط روی هم میافتند و چشم هنگام پرش به خط بعدی خسته میشود.
۲. اندازه قلم متن بدنه (Body Text)؛ ۱۶ تا ۱۸ پیکسل
دوران فونتهای ریز ۱۴ پیکسلی تمام شده است. در سال ۱۴۰۵ با توجه به تنوع گوشیهای موبایل با ابعاد و تراکم پیکسلی متفاوت، متنهای مقالات و توضیحات محصول باید در رنج ۱۶ تا ۱۸ پیکسل تنظیم شوند تا خواننده بدون نیاز به زوم کردن به راحتی متن را بخواند.
۳. طول خط مناسب (Line Length)؛ حداکثر ۶۰ تا ۷۵ کاراکتر در هر سطر
سطرهای بسیار عریض که تمام عرض مانیتور را میپوشانند، تمرکز کاربر را متلاشی میکنند. عرض محفظه متن در وبلاگ نباید از ۶۸۰ تا ۷۵۰ پیکسل فراتر رود تا چشم کاربر در پایان هر سطر مسیر خود را گم نکند.